Aslında içten içe çürüyen bir meyve gibiydim. Dışarıdan ne kadar parlak görünsem de köklerimden kopmuştum artık. Bunda kimsenin suçu yoktu ama dal beni bense rüzgarı suçladım.
Su başında durmuşuz
çınar, ben, kedi, güneş, bir de ömrümüz.
Su serin,
çınar ulu,
ben şiir yazıyorum,
kedi uyukluyor,
güneş sıcak,
çok şükür yaşıyoruz.
Suyun şavkı vuruyor bize
çınara, bana, kediye, güneşe, bir de ömrümüze.