Ezo Eren
@Ezo_mezo
Onu tam bir kız çocuğu gibi yetiştirmeye çalışıyorduk elbette ama onun bir oğlan olduğu bilgisini kafamdan atamıyordum. Bazen bir bakışı, bir sözü, eliyle koluyla yaptığı bir hareket o kadar yabancı, o kadar erkeksi geliyordu ki (evet, hayatta hiç erkek görmemiş olmama,tipik bir erkeğin nasıl hareket ettiğini bilmememe rağmen) donup kalıyordum, Ne yapıyoruz biz? diye için için söyleniyordum. On binlerce yıllık bir tahakküm ve gerilik döneminden sonra insanlık nihayet gerçek uygarlık ve ilerleme yoluna girmişken, bu düzenin dinamitini kendi ellerimizle mi büyütüyorduk? Constantine büyüdüğünde, erkek olduğunu artık gizleyemeyeceğimiz zaman geldiğinde ne yapacaktık, Constantine ne yapacaktı, dünya ne yapacaktı?
Gördüm, kentin sokaklarında, caddelerinde, evlerinde, parklarında dolaşan mezarsız ölüleri. Gördüm, duvarlardaki kurşun deliklerine yuva yapan serçeleri. Gördüm, sokak ortasında öldürülen Taybet Ana'nın cesedine kargalar ve köpekler musallat olmasın diye elinde iki taşla bir taş atımlık kuytuya saklanıp yedi gün yedi gece bekleyen Antigone'yi. Gördüm, panzere bağlanıp kanlı cesedi sokak sokak dolaştırılan Hektor'u. Gördüm, kızının etrafa saçılmış ceset parçalarını eteğine toplayan anneyi. Gördüm, çuvallara konulan otuz üç insanın ve yirmi iki katırın yanmış bedenlerini. Gördüm, derin dondurucuda bek-leyen ölmüş bebeğin masum yüzüne bakan annenin çare-sizliğini. Gördüm, kesik başla poz veren askerin yüzündeki zaferi. Gördüm, karnından yaralanan atın bağırsakları dökülmesin diye yere kapaklanışını.
Üstün insanı öğretiyorum ben sizlere. İnsan aşılması gereken bir şeydir. Onu aşmak için sizler ne yaptınız?
Ne yapabileceğimi pekâlâ görebiliyorum da , cüret edemiyorum. Gücüm bir süre sonra yok olacak diye, pişman olurum diye korkuyorum...
Çok çalışıyoruz ve çok eğleniyoruz, ancak atalarımızdan daha çalışkan ya da eğlenmeye daha meraklı olduğumuz için değil bu, kendi kaygılarımızın ve korkularımızın sesinin durgunluğu altında ezilmeyelim diye durmaya cesaret edemiyoruz.
