Vesile karadağ
@Ezpapatya
11 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Kendime karşı oynamaya çalıştığım andan itibaren farkında olmadan kendime meydan okumaya başlamıştım. İki "ben" imden her biri, yani "siyah ben" ve "beyaz ben, " birbirleriyle rekabet etmek zorundalardı ve her biri kendisi için galip gelmek, kazanmak amacıyla kendini bir hırsa, bir sabırsızlığa kapatıyordu. "Siyah ben" olarak yaptığım her hamdeden sonra, heycan içinde "beyaz ben" ın ne yapacağını bekliyordum. İki "ben" den her biri diğeri bir yanlış yaptığında zafer sevinci yaşıyor ama aynı zamanda da kendi beceriksizliğinden dolayı öfkeleniyordu.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Her bir hamlesini ezbere bildiğim oyunları bir kez daha, bir kez daha sürekli oynamanın ne anlamı vardı ki?
Bize hiçbir şey yapmadılar;
Bir hiçliğin içine yerleştirdiler bizi. Çünkü bilindiği üzere dünya üzerindeki hiçbir şey insan ruhuna hiçlik kadar ağır bir baskı yapmaz.
Yakınınızda olan karşı duyduğunuz sevginin bedelini ödeyenler uzaktakilerdir;beşiniz bir araya geldiğinizde altıncı her zaman ölmek zorundadır.
