Emirhan

Tatarlar kağnılarının gıcırtısıyla övünüyorlar. Şerefli insanların kimseden gizlisi saklısı olmazmış. Varsın, yolculuk yaptıklarını herkes işitsinmiş... Bir daha şerefine bu kadar düşkün bir toplulukla yolculuk etmek istemem doğrusu.
Sayfa 13 - İş Bankası Kültür Yayınları
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kafkas Suları
Georgiyevsk'ten geçerken içmelere uğradım. Büyük değişiklikler olmuştu. Benim zamanımda banyolar derme çatma kulübelerdeydi. Hiç insan eli değmemiş kaynaklar kayalardan fışkırır; dumanlar çıkararak, arkalarında beyaz, kırmızımtırak izler bırakarak dağın tepesinden çeşitli yerlere doğru akıp giderlerdi. Kaynar suyu, ağaç kabuklarından kepçelerle ya da kırık şişelerin dipleriyle alırdık. Çok güzel banyolar ve evler kurulmuş şimdi. Ihlamur ağaçlarının gölgelediği bir yol Masuk dağının eteklerine kadar uzanıyordu. Her yanda sevimli patikalar, yeşil sıracıklar, düzgün çiçek tarhları, köprüler ve pavyonlar göze çarpıyordu. Kaynaklar onarılmış, kıyılarına kesme taşlar döşenmişti. Banyo duvarlarına belediye yönetmelikleri asılmıştı. Her yerde bir düzen, temizlik, güzellik egemendi. Kafkasya içmelerinin şimdi çok daha kullanılabilir durumda olduğunu kabul ediyorum. Fakat onların o eski yabanıllıklarını daha çok seviyordum ben. Sarp kayalıklardaki keçi yollarını, fundalıkları ve ara sıra tırmandığım çitsiz uçurumları kederle anımsadım.
Sayfa 11 - İş Bankası Kültür Yayınları
Kardeşim beni dinle, Fazladan yedi, sekiz yıl acaba sonsuz onurdan Daha mı değerli? Kardeşim, ölüm korkutuyor mu seni? Ölüm duygusu nedir ki? Bir anlık. Acı ne kadar olur ki, Bir devin, ezilmiş bir solucanın duyduğu acıdan, Fazla değildir ölüm karşısında çekeceği acı.
Sayfa 265 - Yapı Kredi Yayınları
Rahatsız etmişti Ancelo’yu Kızın sitemleri. Karanlık gözleri yandı söndü, Kıza yavaşça: “Lütfen, rahat bırakın beni,” dedi. Ama uysal kızın gitgide daha bir cesur ve ateşli Çıkıyordu sesi. “Bir düşünün,” dedi, genç rahibe, “Düşünün, adaletli gücüyle bizleri bağışlayan ve İyileştiren biri, biz günahkârları hiç acımadan Yargılasaydı; söyleyin: neler olurdu bize? Düşünün - sevginin sesini duyarsan kalbinde, Merhamet sözleri dökülürdü dudaklarından, Ve yeni bir insan olurdun bugünden farklı.”
Sayfa 254 - Yapı Kredi Yayınları
Kulakları işitmez olmuştu İçsel kaygılarının uğultusunda. Ve böylece bahtsız bir yaşam Sürüyordu, ne hayvan, ne insan, Ne şu, ne bu, ne dünyanın sakini, Ne de ölü bir görüntüydü…
Sayfa 242 - Yapı Kredi Yayınları