Fatmanur
@F_krizantem
"Lebbeyk Ya Aksa"
O halde diyebiliriz ki: "İnsanı asıl savuran şey yanlış yapması değil doğruyu aramamasıdır."
Sayfa 218 - Hayat
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
İnsanoğlu nasıl şaşırmaz?
Bakışlarını kendisine yönelttiği o çokluk içinde gizli halde duran birliği (varlık), noktayı (nitelik), ânı (nicelik) nasıl olur da görmez?
Görürse, görünce ve dahi görüp de nasıl şaşakalmaz?
Sizce de şaşırtıcı değil mi?
Sayfa 16
Gelişmiş toplumların kültürlerinde birey olma baskındır, ait olma pek o kadar önemsenmemiştir; insanlar birinin oğlu, kızı, torunu ya da yeğeni olarak bilinmeyi pek istemez. Bu toplumların bilim, felsefe, sanat ve teknolojide gelişmeleri hızlıdır. Bu toplumlarda yeni düşünce, yöntem ve yaklaşımlar, 'Şimdi başımıza yeni icat çıkar ma!' denilerek bastırılmaz; aksine ödüller verilerek teşvik edilir. Ailelerde, okullarda ve genel olarak toplumda herkes gibi düşünen, herkes gibi konuşan, herkes gibi giyinen ve davranan insanlar makbul değildir ve ailelerden çocuklarını farklı farklı bireyler olarak yetiştirmeleri beklenir. Bu toplumlarda insanın değeri, kiminle nasıl bir ilişki içinde olduğuna bakılarak belirlenmez.
Sayfa 45
ABD'de doktora öğrencisi iken benimle dört-beş kez öğle yemeğinde buluşan bir İngiliz arkadaşımın sonraları öğle yemeğinde hep başkalarıyla buluşmayı tercih etmesini sorguladığım zaman, 'Doğan, sen ve ben çok benzer düşünüyoruz; o nedenle seninle buluşmuyorum!' demesine hayret etmiş ve hiç anlayamamıştım. Bir başka arkadaşım da doktora öğrencilerinin araştırma konusu bulabilmek için kendilerinden farklı düşünen ve fikirlerini eleştiren kişilerle beraber olmak istediklerini anlatmıştı. Benim gibi düşünenleri dost kabul eden ve benden farklı düşünenlere ötekileştiren bir gelenekten geldiğim için bu yaklaşımı anlayamamış, uzun süre kendimi dışlanmış hissetmiştim. Daha sonra bu yaklaşımın üniversite kültürünün özünü oluşturduğunu keşfettim ve düşünce hayatının, bilimin, sanatın ve teknolojinin gelişiminde farklı soru sormanın ne kadar önemli olduğunu keşfettim. Bu kavrayıştan sonra sosyal hayatta edindiğim dostlar ile düşünsel hayatta edindiğim dostların çok farklı olabileceklerini kabul ettim.
Sayfa 45
Shakespeare bir oyununda, "Kendini ihmal etmek, kendini sevmekten daha büyük bir günahtır. " der. Ben bu sözü gerçekçi buluyorum. Önemli bir söz; üzerinde düşünmeye değer. Anne-babaların bu söz üzerinde düşünüp aralarında konuşmalarını isterim. Kendini ihmal eden bir annenin/babanın çocuğuyla kurduğu ilişki ile kendini ihmal etmeyen bir annenin/babanın çocuğuyla kurduğu ilişki farklı olacaktır. Kendi beden ve ruh sağlığına önem veren, özen gösteren bir anne veya baba bencil değil, uzun vadeli düşünen olgun biridir. Kendini ihmal ederek saçını süpürge eden anne veya baba oksijen maskesini önce kendine takmadığı için oksijeni çabucak biter ve ne kendine, ne işine, ne eşine, ne de çocuğuna bir hayrı olur.
Sayfa 88