Fahriye güllü
@Fahris
2 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
Genellikle bize benzeyen şeyden nefret ederiz, kendi kusurlarımız, başkasında gördüğümüzde, çileden çıkarır bizi. Hele kusurların safça belli edildiği yaşı geçmiş ve örneğin en kritik anlarda bile, buz gibi bir yüz ifadesi takınmayı alışkanlık haline getirmiş biri, kendinden daha genç veya daha saf, daha salak biri aynı kusurları sergilediğinde, iyice lanetler onu. Bazı duyarlı insanlar, kendilerinin bastırdığı gözyaşlarını bir başkasında görmeye tahammül edemezler. Ailelerde, sevgiye rağmen, hatta bazen sevgi ne kadar yoğunsa o kadar artan anlaşmazlıkların sürüp gitmesinin sebebi, bu aşırı benzerliktir.
Bir meyvenin yetişmesi için güneş ışığı ve şu gerekiyor. Bir yağmurun yağması için bulut gerekiyor. Bizim gerçekleri görebilmemiz için ise zamanın geçmesi gerekiyor. Geçen bu zaman aklımızı başımıza anca getiriyor.
Tek isteğim tekrar uyumak olurdu. Isınmak. Ama beni hiç umursamayan bir dünyayla yüzleşmek için kalkmam gerektiğini bilirdim.
"..insanlar nedense sadece mutsuz oldukları vakitlerde başkalarının mutsuzluğunu anlayabiliyor. insanlar ancak o zaman başkalarına karşı duyarlı olabiliyor.."
