Her gün, hayatlarının günlük akışında ona karşı sabırlıydı, üniversite ödevlerinin bitmemiş hallerini okuyor, düşüncelerini anlatırken oturup onu dinliyor, sesli olarak itiraz ediyor ve fikrini değiştiriyordu. Ama seviyor muydu onu? Bazen şöyle sorası geliyordu ona: Bir gün artık bana sahip olmasan, beni özler miydin?
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kimse başkalarından bağımsız olamayacağına göre ne diye karşı koymaktan vazgeçmiyoruz, diye düşündü, niçin öbür yöne doğru koşmuyor, her şeyimizde insanlara bağlı olmuyor, onların bize bağlı olmasına izin vermiyoruz ki, ne çıkar bundan. Biliyor kendisini sevdiğini, artık şüphe etmiyor.
Marianne için yalnızlığın acısı, eski acısına, hissettiği değersizliğe kıyasla hiçbir şey. Connel'ın bir armağan gibi hayatına getirdiği iyilik, şimdi kendisine ait.