Faruk Bulut
@FarukBulut
Kitaplar; bu hayattan uzaklaşmak için en güzel limandır.
Tarih/Edebiyat
Şu anda okuduğu kitap
Şermin Yaşar'ın "Söyleme Bilmesinler" kitabından sonra büyük beklentiyle okuduğum bir kitaptı.
Kitap beklemediğim derecede edebi doyuruculuktan uzaktı. Cümleler çok sade. Karakterler deseniz, onlar da yaşamları itibariyle çok sıradandı.
Her kitabın can alıcı sayfaları vardır. Öyle bir sayfaya hiç denk gelmedim. Altını çizebileceğım cümle dahi olmadı.
Bir kitapla Şermin Yaşar defterini elbette kapatmayacağım, lakin bu kez olmamış.
Reklam
Kitabı ikinci kez ve böyle bir dönemde okumak benim için daha manidar oldu. Orta Doğu'yu daha genelinde de dünyayı anlamak için okunabilecek başucu kitaplarından biri. Bazı kısımlarda yazarın ideal düzene dayalı düşünceleri bende böyle bir dünya için oldukça ütopik bir izlenim oluşturdu.
Kitabı bir başyapıt olarak okuyup bu konuda hayal kırıklığı yaşamanız gayet doğal. Bazı kitaplar vardır, ilk okuyuşta keşfedemeyeceğiniz güzelliklere sahiptir. Ben Kara Kitap'ın böyle bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Orhan Pamuk'un çok uzun süre zorlanarak yazdığı bir kitap olduğunu okurken anladım. Zaten bu açıdan ismiyle de müsemma bir özellikte.
Kitabı benim gibi ikinci kez okumayı düşünenler bilhassa Mesnevi ve Hüsn ü Aşk gibi eserleri okuyarak buna teşebbüs ederse daha yerinde olur diye düşünüyorum. Zira kurgu sevenler için bu açıdan sığ bir kitap görünümü verebilir.
Keyifli okumalar dilerim.
Yazarın içerik itibariyle son dönem Osmanlı siyasi ve sosyal tarihini başarılı bir üslupla ortaya koyduğunu ancak kitaba ismini veren ve kılıç yarasına benzetilen aşk temasını çok hisli bir şekilde yansıtmadığını söylemem gerekiyor.
Aşkın esaretine düşmüş birden çok karakterin olması aşk olgusunun kitabın tabanına yayılmasını engellediği düşünülebilir. Şöyle ki bu karakterlerden sadece birinin yaşadığı aşk acısına odaklanmak ve bunu okuyucuya daha yoğun bir şekilde vermek aşk temasının askıda kalmasının önüne geçebilirdi.
Ahmet Altan gibi kalemi güçlü bir yazarı eleştirmek haddim olmasa da naçizane fikrimi belirtmeden geçmek istemedim.
Yazara ait İsyan Günlerinde Aşk kitabını bu kitabın tamamlayıcısı olarak okuyabilirsiniz.
Keyifli okumalar.
Son Ada ile tanıştığım Zülfü Livaneli'ye bu kez Kardeşimin Hikâyesi ile devam etmek istedim. Bilhassa bu kitabi seçtim ki ilk kitapta bulamadığım edebi doyuruculuğu belki bu kitapta bulabilirdim. Fakat yine olmadı. Son bir şans olarak Serenad'a bıraktım beklentilerimi.
Kurguya gelirsek birbirinden bağımsız iki kurgu vardı. Bunların bir yerde ilişkilendirilmesini bekledim kitabın sonuna kadar. O da olmadı. Her iki kurgunun da sıra dışı olduğunu söylemeden geçemem. Okuduğuma tabii ki pişman değilim. Ancak şu var ki Serenad'ta da umduğumu bulamazsam sanırım yerli yazarlar listeme sevgili Zülfü Livaneli'yi eklemem çok zor görünüyor. (Bu biraz şahsî meselem olsa da söylemiş bulundum)
Herkese keyifli okumalar.
Reklam