Sürücü kabininde yalnız bir hızlı tren makinisti olsaydım,
Sigaramı yakmak üzereyken ateşimin olmadığını fark etseydim,
Merdivenlerin başında kalakalmış bir felçli olsaydım,
Komik bir hikaye bilseydim ve bunu anlatacak kimsem olmasaydı,
Sırtımın ortasında bir yer kaşınsaydı ve kolum oraya uzanamasaydı,
İşte o zaman Jean-Paul Sartre bir cüret çıkıp bana "cehennem başkalarıdır" deseydi, ondan sırtımı kaşımasını isterdim.
Dünyaya faydalı biri olmak isterdim. Harika olurdu. Ama bunun mümkün olup olmadığını bilmiyorum. Dünyaya faydalı olmak için ne gerektiğini bilmiyorum. Karşılaştığım herkese gülümsemenin yeterli geleceğinden de pek emin değilim.