Fâtih Karakuş
@Fatihan_
Sır sahibi olmak da ne demek? Bizzat sır sensin.
Türk Dili ve Edebiyatı
Ankara
Ankara, 2 Ağustos
230 okur puanı
Şubat 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Merhum 
Necmettin Erbakan (rahmetullahi aleyh), Batı dünyasının müsbet ilimlerde bugün bulunduğu noktaya nasıl geldiğine dikkat çekiyor ve bundan öteye gidemeyeceğini, tıkandığını söylüyor.
Batı'nın, İslâm dünyasından ve Müslümanlardan edindiği bilgileri ve ilimleri kaynak göstermeden nasıl kendine göre uyarladığını ve daha sonra yine Müslümanların, kendi keşfettikleri bu ilimleri Batı'dan olduğu gibi aldığını çok sade bir dille; iğneyi kendimize, çuvaldızı başkalarına batırarak anlatıyor.
Peşin hükümlü olmadan, herkesin şans verip okuması gereken bir eser.
Necmettin Erbakan (rahmetullahi aleyh), Batı dünyasının müsbet ilimlerde bugün bulunduğu noktaya nasıl geldiğine dikkat çekiyor ve bundan öteye gidemeyeceğini, tıkandığını söylüyor.
Batı'nın, İslâm dünyasından ve Müslümanlardan edindiği bilgileri ve ilimleri kaynak göstermeden nasıl kendine göre uyarladığını ve daha sonra yine Müslümanların, kendi keşfettikleri bu ilimleri Batı'dan olduğu gibi aldığını çok sade bir dille; iğneyi kendimize, çuvaldızı başkalarına batırarak anlatıyor.
Peşin hükümlü olmadan, herkesin şans verip okuması gereken bir eser.
Reklam
Mutlaka okunması, fikir sahibi olunması lazım gelen birçok kitap vardır. Hayy bin Yakzan'ın hikâyesi de onlardan biri. Okuduğunuz zaman ufkunuzu genişleten, mevcut fikirleri farklı bakış açılarından müşahede ettiren, yeni fikirler edindiren ve ilim sahibi yapan kitaplardan sadece biri.
Bana bunlar kâfi gelmez diyenler için; birçok batılı düşünüre, yazara, ilim adamına rehber olan; bu hikâyeden, bu kitaptan yola çıkarak kendi eserlerini verdiren bir kitaptır. Bknz. Robinson Cruise.
Nasıl ki Mesnevî ile kıssadan hisse aldıysak bu kitaptan, Hayy'ın hikâyesinden de ilmimiz ve fikirlerimiz artacaktır.
Allah'a ulaşmanın ıssız bir adada, sadece nebatların ve hayvanların arasında düşünerek ulaşmanın bile mümkün olduğunu bizlere anlatan bir şaheserdir.
Kitaba 8/10 puan vermenin sebebi ise, böyle hârikulâde bir eserin tercümesinin bir 'Ordinaryüs Profesör' tarafından katledilmesidir. Batılı hayranlığıyla Cumhuriyet kurduk ama içine ilim, irfan koymadık. :) (Devrim'e ithafen)
Erteleyen, emîn olmayanlara; mutlaka bir an evvel okuyunuz diyorum.
Keyifli okumalar. Allah, ilmimizi artırsın.
Kitaba büyük bir hevesle başladım ama henüz yarısına geldiğimde ise okuduğum kitaplar arasında, okurken en çok sıkıldığım kitap olması sebebiyle sükût-u hayâle uğradım.
Gerek cümlelerin ve tasvirlerin, gerekse de konuşmaların, fikirlerin aşırı uzun ve aksettirilmeye çalışılan dönemin ciddi havasına hiç uymaması, kitabın beni sıkmasının sebeplerinden başlıcalarıydı.
Burada yer alan incelemerde bunlara hiç değinilmemiş. Oysa; anlatılan mevzu ne kadar iyi olursa olsun, okuyucu kitabı zevkle okuyamadıktan sonra ne manâsı var ki?
Tabiî, tüm bunlara rağmen dâvânın neticesini öğrendiğim an bunlar pek hatırıma gelmedi.
Bunları yazıyorum ve okuyup okumama kararını sizlere bırakıyorum. İyi okumalar...
Alex, çetesi ve onların şiddet dolu hikâyeleri... Kitabın daha başlarında okuduğum şeylerden dolayı âdeta şok oldum. Zîra böylesine şiddet dolu hadiseler, şiddetten bu kadar haz alınması tahmin edebileceğiniz gibi normal ve hoş gelmedi.
Romanın, şiddet dolu sahnelerin bol bol yer almasına rağmen oldukça -hatta fazlasıyla- samimi bir dili var. Kitapta bolca çakozlamak, dikizlemek, marizlemek, cavlamak, b.k püsür vb. kelimeler yer alıyor. Bu samimiyet, ana karakter ile -istemeseniz bile- bağ kurmanıza sebep oluyor.
Hikâyemiz, Alex adlı şiddetten haz alan bir gencin (ve çetesinin) şiddet dolu faaliyetlerde bulunmasına ve polise yakalanmasıyla başlıyor. Buraya kadar her şey şiddetin tasviri ve bu hadiselerin anlatımıyla geçiyor. Bu kısımdan sonrası ise daha çok siyâsî bir havada geçiyor.
Şaşırtıcı olan şu ki, Alex'in bunca yaşadığı şeyden sonra en ufak bir pişmanlık duymaması ve b.k püsür. :)
İnsana tesir eden, içine işleyen ve -bilhassa bu kitap için konuşmak icab ederse- yumruklarınızı sıktıran bir eser. İyi okumalar...
"Ama sizler, ey kardeşlerim, eskidenki küçük Alex’inizi arada sırada hatırlayın. Âmin. Ve bok püsür."
Son zamanlarda ülkemizde de çokça münâkaşa edilen mevzulardan birisini, idam cezasını anlatan ve varlığını tenkit eden bir Victor Hugo romanı: Bir İdam Mahkûmunun Son Günü.
Romandan ziyade romanın anlattığı idam meselesinin ele alınacak çok yanı var. Kitap hakkındaki değerlendirmeleri okudum ve herkesin, idam cezasının saçma, lüzumsuz, yanlış olduğunu müdafaa etmiş.
Fikirlerimi anlatmak için bir sürü şey yazıp sildim. Lâkin tam olarak düşündüklerimi anlatmaya muvaffâk olamadım.
İdam cezasını tenkit edenlere sadece şunu sormak istiyorum; son zamanlarda insanların yüreğini acıtan Leyla cinayeti ve benzer şekilde cânice işlenmiş cinayet ve katliamlara sebep olan o mahlûkatların idam edilmesini istediniz mi istemediniz mi?
Elbette romanda anlatılan karakter ve onun gibi işlediği suçtan dolayı pişmanlık duymuş insanlara bir şans daha verilmelidir. Bu hususta İslâmiyet, insanlar için en iyisini seçerek, kararı öldürülen kişinin yakınlarına bırakıyor. Allah(c.c), "Kısasta sizin için hayat vardır" diyerek de en güzel şekilde izah etmiş.
Konuşulacak çok şey var elbet ama kısa bir şekilde ancak bu kadar oluyor.
Kitabı, mutlak doğru olarak okumadığınız, gerçeklere, hakîkatlara ve hayata göre fikir yürüterek okuduğunuz müddetçe, okuyup kendi fikirlerinizi oluşturabilirsiniz.
Keyifli okumalar... demek isterdim ama maalesef, öyle değil.
Reklam