Çocukken haftalar bana asırdı
Derken saat oldu,derken saniye
İlk düşünce,beni yokluk ısırdı
Sonum yokluk olsa bu varlık niye
Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun
İnsanoğlu kendi varından yoksun
Gelsin beni yokluk akrebi soksun
Bir zehir ki, hayat özü fâniye...