Yârimin ardında bir vahşi durur
Ceylanı gözleyen avcılar varmış
Bir acı kurşunla yârimi vurur
Gönül mülkümde ne acılar varmış
Ben kara toprağa verdim sultanı
Saraylarım harap olmuşken benim
Ne yapayım güzel denen vatanı
Artık dikilsin de oddan kefenim
Belki anlarım o yerde yatanı
Bak geceler boyu sürer ayrılık
Gündüzler unuttu beni çıkmazlar
Ölümden betermiş acı yalnızlık
Üstüme bu evi neden yıkmazlar
Bir göçük altında kalsın aşıklık.
{Fatih EFE}