Çocukken haftalar bana asırdı
Derken saat oldu,derken saniye
İlk düşünce,beni yokluk ısırdı
Sonum yokluk olsa bu varlık niye
Yokluk, sen de yoksun, bir var bir yoksun
İnsanoğlu kendi varından yoksun
Gelsin beni yokluk akrebi soksun
Bir zehir ki, hayat özü fâniye...
Bazıları,geleceğe olan inançlarını kaybetmedikleri için sabrederler. Bazıları,işi bitirmeye cesaret edemediklerinden. Korkaklık hiç kuşkusuz hor görulesi bir şey, ama gene de yaşamın düzenine dahil. Tıpkı boyun eğmek gibi, o da hayatta kalmanın bir aracı.
"Hayatta yaşadığımız karışıklığın başlıca nedenlerinden biri,herkesin iyi bir işe yerleşip rahat yaşamak istemesidir.Ama hiç kimse kendi çabasıyla bir hayat kurup yaşamını daha anlamlı bir şekilde düzenlemeyi istemiyor."