İnsan ebeveynini hiç kaybetmez, öldükten sonra bile içinizde yaşar onlar. Sizi dünyaya getirenler, hayatta kalmanız için size bu sevgiyi verenler, yok olmazlar.
...
Bir gün ben de, yetiştireceğim çocuğun kalbinden, sonsuzluktan kendime düşen payı alırım umarım.
İnsanın içinde inkar edilemez bir kendini aşma, sınırlarını ihlal etme, hayatına bir anlam kazandırma itkisi bulunmaktadır. Bu anlamın üzerindeki örtüyü kaldırmak, onu ortaya çıkarmak, en etkili psikoterapidir.
Aşk, katı, gündelik gerçek yığınlarının arasındaki çatlaklarda yeşerir. Çoğunlukla iki kişinin amaç ve işlerinin benzerliğinden doğan bu sıkı dostluk, bu can yoldaşlığı, yazık ki kadınla erkek arasındaki aşklarda pek seyrek bulunur.