Bu dünyada hiçbirimiz gözyaşlarımızdan utanmamalıyız; çünkü katı kalplerimizi çölleştiren kumların üzerine dökülen yağmur gibidir gözlerimizin yaşı. Bu kadarcık ağlamak bile beni daha iyi bir insan yapmıştı... kendi nankörlüğümün daha çok farkındaydım, daha pişman, daha yumuşaktım şimdi.
"Bunu biliyorum, hiç kimse her şeye sahip olamaz. Biz mülteciler bunu herkesten iyi biliriz. Her zaman iki yere birden basar ayağın. Asla tam anlamıyla mutlu olmazsın, çünkü bir ülkeden ayrıldığın andan başlayarak iki kişi olursun, her neredeysen bir yarın öbür yarını çağırır hep. Ödediğimiz bedel bu Louisa. Edindiğimiz kimliklerin bedeli bu."