“ Gece ustamin horultusundan uyuyamayinca basimi çadirin kenarindan disari uzattim. Kasabanin isiklari gözükmüyordu; gök lacivertti ama yildizlarin isiltisi sanki âlemi turuncu yapmisti. Biz de sanki bu âlemde koskocaman bir portakalin üzerinde oturmus, karanlikta uyumaya çalisiyorduk. Göge çikip yildizlarin isiltisina ulasmak yerine, simdi üzerinde uyudugumuz topragin içine girmeyi hayal etmemiz dogru muydu?”
Hani tadi damagimda kaldi deriz ya yillar gecsede ustunden . Nazan hanimin ilk okudugum kitabi ve hemen ardindan diger kitaplarinida siparis verdim . Oyle agir ama bir o kadar basit , kelimelerle dans etmek bu olsa gerek. Kitabi bitince daha dogrusu bitmesini hic istemedim ,uzun bir sure bu kitabi dusundum sanirim . Yani demem o ki bir deneyin derim hatta israrla deneyin diyorum emin olun pisman olmazsiniz. Benim yazar listemde birinci sirayi aldi bile.