Fatmanur
@FatmanurD_
Kitapların duldasında…
Ey tarîkat erleri ey hakîkat pirleri
Bir haber verin bana ol bî-nişân kandedir
Kandedir dostun ili kande açılır gülü
Dost bâgçesi bülbülü gül-i handân kandedir
Aradım bahr u berri bulmadım ben bu sırrı
Cism ü cândan içerü gizli sultân kandedir
Bildim ki cân tendedir ten cân ile zindedir
Ammâ n'idem bilmedim câna cânân kandedir
Niyâzỉ'ye cân olan sırrımda sultân olan
Dîn ü hem îmân olan ol bî-mekân kandedi
Sayfa 406
Reklam
Ol âlem fahri Muhammed🌹 (ﷺ) nebîler serveridir.
Ver salâvât aşk ile ol günahlar eritir.
Hakk (c.c) anı övdü yarattı sevdi habîbim dedi.
Yer yüzünde cümle çiçek Mustafâ’nın 🌹(ﷺ) teridir.
Sen ana ümmet olagör o seni mahrûm komaz.
Her kim anın ümmetidir sekiz cennet yeridir.
-Yûnus Emre
youtu.be/vf5ahuGqEqw?fea...
“Dervişin Teselli Koleksiyonu” inceleme yazısı
بسم الله الرحمن الرحيم
Okumak için yıllardır geçiştirdiğim bir kitabın, hayat çizgimin olanca seyrinde akıp giderken tam da en ihtiyacım olduğu zamanlarından birinde bana yol gösteren bir hoca, iç âlemime ışık tutan bir akis olmasını ben de beklemiyordum.
Dolayısıyla ilk kitap incelememin ibtidasını bu eserle yazıya dökmek istedim.
Eser, hayat yolculuğumuzda karşımıza çıkan bâzı durumlar, hâller, imtihanlar vs. üzerinden bizlere “teselli” başlığındaki farkındalıklarıyla kucak açıyor.
Satırları okurken de o sıcacık sarılmayı hissedebiliyorsunuz derinlerde…
Bazı yerlerde hayrete düşeceğimiz çıkarımlarıyla, epey şaşırttığı da oluyor. Yeri geliyor hemen kabullenemeyip sindiremediğimiz hakikatlerle yüz yüze getiriyor bizi, yeri geliyor teslimiyet hırkasını bir derviş edâsıyla omuzladığımız satırlar sadırlarımıza sızıyor.
Yolların çıkmazlarına denk gelindiği,
“acaba ve neden?” sorularının giriftarlığında boğuşulan anlarda olunduğu,
Yüreğin hüzün perdesini çektiği,
Yeniden başlamak ve adım atmak için derman arandığı,
Musîbetlerin dört bir yanı kuşattığı ve ne yapılacağın bilinmediği zamanlarda elimize alıp demlenebileceğimiz/dinlenebileceğimiz bir durak olarak tanımlayabilirim eseri.
İnsan teselli olacağı bir omuzu her zaman bulamayabilir. Bu vakitlerde Rabbimizin yaratmış olduğu, bulutlarıyla içimize genişlik veren göğü,
yeşiliyle ferahyâb olunacak ağaçları, heybetiyle güvende hissedeceğimiz dağları, ötüşüyle içimizi ısıtan kuşları ve bir kitap derdimize derman olabilir.
Tebe-i Tabiînin büyük âlimlerinden İbn-i Mübarek’in şu sözü mânidardır: "Musîbet önce birdir, ağlayıp sızlanma sonucunda ikiye çıkar, şöyle ki; birinci musîbet başa gelen neyse odur, ikinci musîbetse, şekva ederek sızlanma sonunda o musîbetin mükâfatının elden gitmesidir."
Evet, önemli olan, toprak gibi, bağrımıza her düşeni kabullenebilmek ve onu dönüştürebileceğimiz en güzel şeye dönüştürebilmek.