Gerçekten iki Müslüman gibi, iki kardeş gibi, iki dost gibi, dostlar gibi davranmalıyız birbirimize, yani sevmeliyiz birbirimizi. Hatalıyken de sevmeliyiz, acizken de, zayıfken de, günahkârken de, birbirimizin yanında duramadığımızda da, karşı karşıya olduğumuzda da sevebilmeliyiz. Saçmalarken de, dağıtmışken de, frenleri patlatmışken de sevecek bir şeyler bulabilmeliyiz birbirimizde. Değil mi ki inanmışız aynı Allah'a, aynı Peygamber'e, aynı Kitap'a, aynı mahşere, bir muhabbet bulunmalı içimizde birbirimize doğru.