Bütün gece ağlaştık Nurten’le. Çocuklar korkularından yanımıza gelemediler. Sabaha karşı Nurten geldi, kolumun altına girdi. İlk kez sokuldu bana. Ya Rabbim ilk kez… Gözyaşlarımız birbirine karıştı. “ Ağlama artık Ethem, ben senin annen olurum.” dedi. “sen de bana baba ol.” İçinden konuştu Nurten, ses gerçekten ondan mı çıktı, saçından, teninden, nefesinden mi geldi bilmiyorum. Uykuya yenik düştüğümüz anlarda gibiydik. Sarıldık birbirimize” Olurum” dedim. Kaç kez olurum dedim saymadım.
Hayatımızda ilk kez sarılarak uyuduk…