Bize çılgın Türkler gerekmiyor artık.Bize aklı basında , efendi, dinlemeyi ve konuşmayı bilen Türkler gerekiyor.Türkiye yetimhanesinde artık masallarla avunma zamanı geride kaldı.Zehirli dil bu ülkenin matbuatından,yayın istasyonlarından,siyasetinden, gündelik hayatından tasviye edilmeli.
Kadere karşı sigortalanamayız. Istırap bir öğretmen.Tahammül ve direnç insanın erdemleri.Bir ağrıyo bedenimizde gezdirip dinlendirerek te olgunlaşırız.Bir hüzün nöbetinden güçlenerek de çıkabliriz.Ve nihayet hayat çözülmesi gereken bir sorun değildir.
Böylesine özgürlük ve kardeslik kokan dizelerin sıcaklıgını yasamak istemeyen insan olur mu?
Evet olur!
İnsanlıgın agackakanı olanlar elbette sevmezler aşagdaki dizeleri.
“Yasamak bir ağaç gibi tek ve hür
Ve bir orman gibi kardescesine”
Dizginleri serbest bırakıldıgında; hayal gücü gecmiş yasantılarla, sadece önemli olanlarla değil ufak tefek olaylar ve oyalayıcı şeylerle meşgul oluyordu