Fatma KARA
@Fatoskara
5 okur puanı
Aralık 2025 tarihinde katıldı
Toplama kampındaki bir insan kendisine saygısını korumak için son bir mücadele vermediği takdirde birey olma; aklı, iç özgürlüğü ve kişisel değerleri olan bir varlık olma hissini kaybediyordu.
Reklam
Psikolojik tepkisinin ikinci evresinde olan bir tutsak ise artık gözlerini kaçırmazdı çünkü hisleri körelmişti ve kımıldamadan izlerdi.
“Biz insanlar, sınırlarımızı bilmeden kendi aklımızı beğeniyoruz, öğrenmiyoruz, akıllanmıyoruz. Herşeyi anladığımız zaman da genellikle iş işten geçmiş oluyor.”
“Gelişmiş ya da ilkel tüm canlılığın en eski ortak dilidir müzik. Yeryüzündeki en son canlı hücre yok olana kadar varlığını sürdürmek zorunda. Evrenin kendisi harika bir şarkı ve tüm galaksiler bu melodiyle birbirleri etrafında çılgınca dans ediyorlar. Tıpkı elektronların atomun çekirdeği etrafında dans etmesi gibi.”
“Bütün suç bende!” Diye mırıldandı dişlerinin arasından. Birilerine hak etmediği değeri vermek en ağır suçlar listesinin başında yer almalıydı.
Reklam