Dün ve yarın yok. Geçmiş hatıralar ve gelecek özlemler yalnızca memnuniyetsizlik yaratır. Zihinsel sükûnete giden yol şu anı gözlemekte ve farkındalığımızdan oluşan nehirde rahatsız edilmeden akıp gitmesine izin vermekte yatar.
Hiçbiri gündoğumu kadar olamaz ancak sanırım geceleri daha çok sevmeye başladım. Sessiz sokakların verdiği huzur, müzikle bir araya gelirse yıldızlar daha da güzelleşiyor. Ellerimi sağa ve ardından sola doğru savuruyorum. Belki de bütün bunların hepsi birikmişliğin bir dışa vurumu…