Dil yâre derdin etmiş feryâd söyleyince
Bir gûne dahi olmuş nâşâd söyleyince
(Gönül, içindeki derdi sevgiliye söyleyince dayanamayıp feryada başlamış. Öyle ki derdini söyleyince pişmanlıktan bir kat daha mutsuz olmuş.)
Zavallı hafıza! Günden güne yok olduğunu duyumsadığımız, vücut denilen şu toprak yığınının üzerinde durmadan yaşamaya çalışır durur. Hüzün verici bir bakışı yıllarca hatırlar. Bir sözü, bir gülüşü yıllarca saklar..