GöKhAn✓
@Fearless01
anitsayac.com(Profilinize yapıştırın)
&Kendime Notlar...&
gencyazi.com
Malumdur ki insan eğlencesiz yaşayamaz. Bendeniz gibi yaratılışı gereği inzivayı sevenler içinse okuma veya yazmadan iyi eğlence olamaz.
Muhasebe "Çaba sonucu öğrenilen bilgi, en kalıcı bilgi olur.Asla silinmez..!"
Lisans
Ankara
ANKARA, 5 Ağustos 1993
919 okur puanıOcak 2018 tarihinde katıldı
Rus-Amerikalı yazar Ayn Rand 1943 tarihinde yazdığı "Hayatın Kaynağı" son zamanlarda okuduğum en etkilendiğim kitaptı diyebilirim.
Kitabı okurken sanki bir dizi izler gibi geçiş sahnelerini sunan yazar; mimarlık mesleğinin geleneksel yöntemlerine uymak yerine modernist harekette sanatsal vizyonlarına sadık kalmaya çalışan genç bir mimar olan Howard Roark'un hikayesini anlatiyor. Ve en önemlisi yarattığı karakterler ile de akılda hayli kalacak bir kitap bize sunuyor.
Kitap aslında objektivizm anlayışının da kurucusu olan Ayn Rand' ın düşünce yapısından çokça etkilenmiş diyebiliriz. Kısaca kendiniz düşünün, kendi sonuçlarınızı çıkarın, kendi değerlerinizi seçin ve kendi standartlarınıza göre yaşayın ve başkasının ne dediği sizin için bir ölçü aracı olmasın demek isteniyor. Ayn Rand insan için en değerli olan şeyin yaşam olduğunu dile getirir. O yaşamı mutlu kılmak ise akıl ile, aklını en iyi şekilde kullanmak ise mantık, amaç ve özsaygıdan geçtiğini dile getirir.
Rand’ın fikirleri oldukça tartışmalıdır. Çünkü kolektivizmi ve fedakârlığı ahlaksızlık olarak nitelerken, bencilliği ve egoizmi katı bir şekilde savunur. ‘’İnsan ve ahlakı kurtarmak için, kişinin kurtarması gereken şey ‘bencillik’ kavramıdır.’’ der.
Ona göre her insan kendi hayatından sorumludur ve bu sebeple, iyi yaşamak isteyen her kimse kişisel faydasını maksimize etmelidir. Bunu yaparken de doğal olarak kendisini feda etmekten kaçınmalıdır
Romana geçmeden önce incelemeyi felsefik düşüncelerle doldurmak istemezdim ama romanın daha iyi anlaşılabilmesi için bu düşüncenin de temelini bilip ona göre kitabı okumakta yarar var diye düşündüm.
Yazar, romanı Howard Roark adlı karakter üzerinden tasarlamıştır. Yazarımızın ana düşüncesinin temelini oluşturan Roark bir objektivist insandır. Diyaloglarındaki kısa
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Devlet ana konusu nedir?
Kemal Tahir’in tarihsel romanlarından olup bu eserde Osmanlı devletinin kuruluş dönemi konu edinilir. Anadolu’nun Türkleşmeye başladığı yıllarda, Osmanoğullarının bir devlet kurma ma-cerası ile Bizans ve Bizans’a bağlı tekfurların Bursa ve çevresinin Türklerin eline geçmesini önleme çabaları romanın ana eksenini oluşturur. Bir bakıma Müslüman-Hristiyan mücadelesi romanın bütününe yansır.
Devlet Ana’yı hangi ilke doğrultusunda yazilmistir ?
Kemal Tahir bu soruya karşılık şu cevabı vermiştir;
" Bir kere Batı’da roman nereden kaynaklanmış?... Masaldan, halk hikayelerinden mi?... Tamam! Benim de masalım var, halk hikayelerim var… Öyleyse romanımızı oturtacağım temel var bende…”diyerek, Türk romanının Batı’yı taklit etmemesi gerektiğini, milli değerlerin romana konu olabileceğini ifade eder. Gerçekten de Devlet Ana, gerek yapısı ve muhtevasıyla milli nitelikte bir romandır.
--İlk baskısı 1968
-- Realist bakış açısıyla yazılmıştır. Bu yönüyle tarihe ışık tutar.
-- Ertuğrul bey - Osman Bey - Orhan Bey dönemini ele almıştır.
Devlet Ana altı bölüme ayrılmıştır: Kancık Vuruş, Uyandırılan Işık, Dost Çelmesi, Fal, Derin Geçit, Kerimcan’ın Yolu.
Roman boyunca bu güçler arasındaki çatışma eserin ana eksenini oluşturur. Kemal Tahir, doğu ile batıyı karşıt özelliklerle ele alır. Devlet Ana’da Türkler ahlaki yönden üstün vasıflarıyla verilir.
Bacıbey, törelerden taviz vermeyen, yiğit bir kadındır. Dönemin ideal kadın tipini sergiler. Osman Bey, yiğit, cesur ve güvenilir bir kişidir. Ertuğrul Gazi, yerini ancak Osman Bey’in doldurabileceğini düşünür. Rüstem Pelvan’ın oğlu Demircan, babası gibi savaşçıdır. Kerim Çelebi, büyük değişim gösterir. Önceleri, kavgadan, savaştan hoşlanmayan, ata binmeyi, kılıç kullanmayı beceremeyen Kerim Çelebi, kitaplara olan
''Gerçek mutluluk çaba gerektirmez .Mutluluk nasıl soluduğumuz havayı bulmak için aramamız gerekmiyorsa ,aynı şekilde mutluluğu da aramamız gerekmediğini anlayan kişilere gelir ''
Harese
Harese nedir, bilir misin oğlum?
Arapça eski bir kelimedir.
Bildiğin o hırs, haris, ihtiras, muhteris sözleri buradan türemiştir.
Harese şudur evladım:
Develere çöl gemileri derler bilirsin, bu mübarek hayvan
üç hafta yemeden içmeden, aç susuz çölde yürür de yürür;
o kadar dayanıklıdır yani.
Ama bunların çölde çok sevdikleri bir diken vardır.
Gördükleri yerde o dikeni koparır çiğnemeye başlarlar.
Keskin diken devenin ağzında yaralar açar,
o yaralardan kan akmaya başlar.
Tuzlu kan dikenle karışınca bu tat devenin daha çok hoşuna gider.
Böylece yedikçe kanar, kanadıkça yer, bir türlü kendi kanına
doyamaz ve engel olunmazsa kan kaybından ölür deve.
Bunun adı haresedir.
Demin de söyledim, hırs, ihtiras, haris gibi kelimeler buradan gelir.
Bütün Ortadoğu’nun âdeti budur oğlum, boyunca birbirini öldürür
ama aslında kendini öldürdüğünü anlamaz.
Kendi kanının tadından sarhoş olur.
