Dili çoooook eğlenceli. Gülümseten, düşündüren, akıcı, sonunda şaşırtan bir polisiye. Bu kitabı Behzat ç de görmüştüm seneler önce ve hep aklımın bir köşesindeydi. Bir nevi ‘ölmeden yapılacaklar listem’deydi. Bitti. Diğer Alper kamu kitaplarını seve seve aldırır
Reklam
Köpek gibi büyütülmüş çocuk kitabından sonra kafam dağılsın diye kitaplıktan elime aldığım kitap. Ve bir açtım yine psikolojik vakalar anlatılıyor. Çok havamda olmasam da kitap seçmeye üşenip okumaya başladım. Tıbbi bilgisi olmayan birine eğlenceli gelebilir ancak ben çoğunu derslerde, videolarda, günlük hayatta gördüğüm için bana şaşırtıcı gelmedi. Bu yüzden heyecan da duyamadım maalesef. Hikayeler çok kısa ve sonunda mantıklı bir şeyle açıklandığı için hiçbir şey havada kalmıyor. Yazıldığı zamanın ilgi çekici kitaplarından biri olmuştur ancak şu an her doktor böyle gördüğü değişik vakaları yazsa ortalık kitaptan geçilmez. Yine de okuması kolay, dili köpek gibi büyütülmüş çocuktan daha samimi ve eğlenceli. Tamam
Kitap yaklaşık 30 sayfalık bölümlerden oluşuyor. Ne çok tıbbi ne de roman gibi bir anlatımı var. Açıkçası ben kitabı alırken Gülseren budayıcıoğlu kitapları gibi ‘ne çok acı biriktirmişsin içinde’ modunda bir duygusallık bekliyordum. Ancak düz, duygusal yön katılmadan anlatılmış. Kitaptan öğrendiğim şeyler var. Bazı bölümler travmatik çocuklara nasıl davranmamız gerektiği yönünde fikirler de veriyor. Meraklısı sever ama herkese hitap eden bir kitap olduğunu düşünmüyorum. Sonunda bölüm bölüm ayırıp sorular sormuşlar cevaplamışlar. Daha çok ders kitabı havası katmış.
