İki şey var ki, ruhumu hep yeni, hep artan bir hayranlık ve müthiş bir saygıyla dolduruyor: üzerimdeki yıldızlı gökyüzü ve vicdanımdaki ahlak yasası. EMMANUEL KANT
"...Bu evlerde yaşayan insanların hikâyelerini hiç merak etmiyor musun? Binalar omuz omuzayken, nasıl oluyor da sahipleri koca bir ömrü birbirinin ruhuna dokunmadan geçirebiliyorlar?"
İnsanlar, en nazlı ölçütlere göre sınıflandırılabilir:
mizaçlarına göre; eğilimleri, düşleri ya da salgı bezlerine
göre... Kravat değiştirir gibi fikir değiştirilir; zira her fikir, her
ölçüt, dışarıdan, zamanın biçimlenişlerinden ve
tesadüflerinden gelir. Fakat kendimizden gelen, kendimiz
olan bir şey vardır; görünmez, ama içsel olarak teyit edilebilir
bir gerçeklik; her an kavranabilen ve hiçbir zaman
kabullenmeye cesaret edilmeyen ve ancak tüketilmeden önce
gündeme gelen uygunsuz ve ezeli bir mevcudiyet: Ölümdür
bu, hakikî ölçüt odur...