Aklına mağlup olmayan akıl sâhibi vakitlerini şöyle üç kısma taksim eder. Bir kısmını Rabbine niyaz ve âsâr-ı kudretini tefekkürle geçirir; bir kısmını ilerisi için ne gibi ameller yapıp yapamadığının hesabını nefsine sormakla geçirir, diğer kısmını da yiyip-içmesinde haram ve helâli gözeterek ihtiyacının temini yolunda sarf eder. Akıl sâhibi zamanına dikkatli olup neyi nezaman yapacağını bilmelidir. Lisânını mâlâyânîden muhafaza etmelidir. Kim ki söylediği sözün bir amel olduğunu ve onun hesabını vereceğini düşünürse az konuşur.
İnsan için nâs arasında hüsn-i senâ ve zikr-i cemîl bırakmak bir meziyet ve saâdet-i azîme olduğundan güzel ameller tahsiline ve insanlara güzel muâmeleye sa’y ü gayret etmesi lâzımdır.