Yüreğinde olsun olmasın, eski çağlardan bu yana hep aynı sözler söylenir. Bunlar ufuk çizgisinin egemenliğini sorgulamadan kabul eden ve o gizemli mavi çizgiye kör bir şekilde ibadet eden sözlerdir. Ve yine bunlar en soylu kadınlara bile bir fahişenin yalnızlığını, boş umutlarını ve özgürlüğünü veren sözlerdir: "Yarın gideceksin, değil mi?.."
...Ryuji hep bir fırtına, bora bekliyordu. Oysa, gemilerdeki yaşantısı ona sadece doğal yasaların işleyişindeki düzeni ve dünyanın sürekli hareket halindeki durağanlığını öğretti. Umutlarını ve düşlerini teker teker ele almaya ve denizcilerin, kamaralarındaki takvimi günbegün karalamaları gibi, bu umut ve düşleri teker teker kafasından silmeye başladı.