Ona göre hayat artık, karşıya geçmek için girmek zorunda kaldığı, suyu beline kadar yükselen, dibi ayaklarını yutan çamurla dolu o körfeze benziyordu. Yalnızdı... Yapayalnızdı...
Uçarı hayal gücünün etkisiyle, etrafındaki doğal süreçler bazen yoğunlaşıp kendi hayat hikâyesinin bir parçası gibi görünüyor, hatta bir parçası oluyordu. Çünkü dünya psikolojik bir hadiseden ibarettir ve nasıl görünüyorsa öyledir.