Buna içimdeki şeytan diyordum; Müdaafasını üzerime almaktan korktuğum bütün hareketlerimi ona yüklüyor ve kendi suratıma tüküreceğim yerde, haksızlığa, tesadüfün cilvesine uğramış bir mazlum gibi nefsimi şefkat ve imtihan ihtimama layık görüyordum. Halbuki ne şeytanı azizim,ne şeytanı! Bu bizim gururumuzu salaklığımızın uydurması… İçimizdeki şeytan pek de kurnaz olmayan bir kaçamak yolu içimizde şeytan yok… İçimizde acizlik var… Tembellik var… İradesizlik bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey hakikatleri görmekten kaçmak ihtiyati var…