Küçükken benim de ailem olsa, şimdiki gibi olmazdım. Bunu sık sık düşünüyorum. Bir ailenin hayatı ne kadar kötü gitse, gene de ana baba insana düşman, yabancı olmaz. Yılda bir olsun sevgi gösterirler. Hiç olmazsa o zamanlar bir yuvan olduğunu anlarsın. Ben ailesiz büyüdüm; belki de ondan böyle... duygusuz oldum.
Zamanla insan arasına karışmak dost edinmek ihtiyacını duymaya başlamıştım. Bazılarıyla arkadaş olmak istedim, fakat hiçbir zaman tabii olamadığından denemelerim daima boşa gitti.
Doğrulup aynaya baktığım an önce kendimi göremedim. Sonra bir besmele çektim; çünkü meğer kendimi görüyormuşum. Allah'ım bu ne? Yani ben buysam, az önceki sapık kim? Öyle güzel boyamış ki yavrum, bildiğin sanat icra etmiş. Şuraya da iki mutlu takma kirpik filan çizmiş. Zaten dünyalar güzeli bir kız, demek içi miçi de güzelmiş. Birkaç dakika sonra gönül rahatlığıyla kurban olabilirim o ellere! Acayip güzel oldum! Ay müthiş güzel oldum! Öyle böyle güzel olmadım!