Çaresiz gözlerini dikmiş bir noktaya;
Düşünüyor belki de nasıl tutsak olduğunu!
Zavallı maymun! Unutmuş maymurıluğunu!..
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ömür, özürse
Bağışla beni sevgilim, seni çok sevdim
Sayfa 33
Anne Frank'ın evinde
Eski ve mağrur bir ev Amsterdam'da
Üstüne bastıkça gıcırdıyor tahtalar
Pencereler mahsun, kapılar yaslı
Bir Anne Frank vardı diyor tahtalar
Bir Anne Frank vardı duyuyor musunuz?
Bir Anne Frank vardı duygulu, ince
Dolaşırdı ürkek adımlarla bu odalarda
Şu dolap, şu sedir de gülerdi o gülünce
Sonra savaş, tanklar, mitralyözler, süngüler
Anne Frank üşüyor, Anne Frank korkuyor
Çocuk dudaklarında, yarım kaldı türküler
Kaçmak, saklanmak boşuna, ergeç bulacaklar
Çökecek üstümüze utancı, rezil bir ânın
Ve Anne Frank ölecek, değeri kalmayacak bu dünyanın
