Fîlîz
@Firuzer
“esasında bir öteki yoktur. biz daima kendimizle karşılaşırız.”
Yetişkinler olarak kırılgan olduğumuzu ve bir şeye ihtiyacımız olduğunu kabul etmek zor olabiliyor.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Rahatlama
Bir sırrı anlattığımızda ya da suçumuzu itiraf ettiğimizde üstünüzden kalkan yükü bir düşünün. Ya da bir arkadaşınızın bir görüşmeye hazırlanmanıza yardım etmeyi ya da doktora sizle beraber gitmeyi kabul etmesinin endişenizi nasıl azalttığını. Bu deneyimler bizi hafifletebiliyor. Ama bu rahatlama sadece birine söyleyebildiğimiz ve kaygılarımız dışarıya vurduğumuz için gelmiyor, *dinlenme ve anlaşılmanın tesellisini* yaşamış olmak da rahatlama sağlıyor olabilir. Bu anlamda rahatlama, bir şeylerin atılmasındansa hislerimizin gerçekten görülmesiyle ilgilidir belki de.
Pişmanlık
En çok da bir karardan ötürü pişmanlık duymak hayatımızda peşimize bırakmayan ikircikliliği hatırlatıyor. Sonucu tahmin edebilmeli miydik? Belki de.
Ama hiçbirimizde her şeyin cevabı yok ve kim bilir seçmediğimiz yolda bilmediğimiz neler yatıyordu.