Batılı anlamda ilk roman olan bu eser Halit Ziya’nın da üslubuyla mükemmel bir şekilde kelimelere dökülmüştü. Yine bir ön yargı vardı özelliklede arkadaş çevremde. Çünkü okulda bir çok kez adını duymuştuk ama korkmuştuk da nedense okuyunca nasılda mest oldum “Ahmet Cemil’in” sevgisine , tutkusuna özelliklede yazarlık merakına ciddi anlamda güzeldi.
İçinde kısa kısa bazen çok beğendiğim bazen de saçma bulduğum ama üzerinden biraz geçtikten sonra tekrar okuduğumda anladığım güzel kesitler vardı. Özelliklede “7. Benlik” kesiti çok güzeldi.