Fatma Mine kocaman
@Fmine
Sessiz bir odada yalnız bir sandalye, üşüyen bardaklar... Kulakları sağır eden bir yalnızlık, içimi karartan ümitler... Sıradan gündelik yaşam belki de yaşanmayan!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
...Toplumun tek tehlikesi karanlıktır.
İnsanlık benzerlik demektir. Bütün insanlar aynı hamurdan yoğrulmuşlardır. Hiç olmazsa yeryüzünde kaderde ayrılık yoktur. Önce aynı karanlık, o sırada aynı madde, sonra aynı kül. Sadece insan hamuruna karışan cehalet onu karartır. Bu şifasız karanlık kişinin içine yayılır, orada kötülük oluşur.
Çocuklar dünya karşısında yenik büyüyordu. Babalarından başka doğru bilmeden yaşlanıyordu erkekler. Çarşılar evleri çoktan teslim almıştı. Kızlar şarkısını kimseye söyleyemiyordu. Sokaklardan esen güneş değil, geri çekilme duygusuydu. Annelerin sütünde ışık yoktu. Kaba adamların kalın sesi örtmüştü ülkeyi. Güzellik, insanların gelecek düşlerinden çoktan çıkmıştı. Kimsenin ortak türküsü yoktu ve kimse türküsünü bir başına söyleyemiyordu. Bir yere gitmeden, gelecek birisini bekliyordu herkes. Koro halinde susuluyordu ve yalnızca yüksek sesle konuşanlara inanır olmuştu insanlar. İncelik yalnızlığa dönüşe dönüşe bitmişti...
Hiçbir şeyi ciddiye almaksızın, duygularımız dışında hiçbir şeyin gerçekliğinden emin olamayacağımızı aklımızdan çıkarmaksızın, bilinmeyen uçsuz bucaksız topraklar gibi yokladık duyguları, içlerinde bir sığınak aradık.
