Fng
@Fngo
Harita Mühendisi
19 okur puanı
Ağustos 2019 tarihinde katıldı
Yahudi bir kızın Meryem Ana resmine modellik yapması.
Olay tabiki bu kadar basit değil kız soğuk inatçı sevgiden yoksun bir kız ressam kendince inançlı biri. İlk başlarda kendi inancını kıza sohbetle aşılamaya çalışsada çabaları bir işe yaramıyor. Kızı kendi haline bırakıp konuşma ile bunu aşılamak yerine olayın içine bırakıp en azından sevgiyi hissetmesini sağlamak istiyor sözle hiçbir sohbette bulunmadan her gün kucağında bir çocukla poz veren yahudi kızın ilk başlarda bebeğe olan nefreti sonradan sahiplenmeye hatta bebeği kendinin sanmasına kadar gidiyor.
İroniktir ki inançlı ressam ve neye inandığını bilmeyen genç yahudi kız kitabın sonunda; Meryem Ana resmi için öldürülen genç kızla inanıp inanmadığını sorgulayan ressama evriliyor.
Beni en çok etkileyen olay ise bir ressamın kendi eserinden büyülenmesi ve aylarca bekleyip tek bir kareyi doğru anda çizebilmesi olmuştu.
Diğer zweig kitaplarından farklı ama kesinlikle kötü değil. Zweig serisi okuyacaksanız bu kitabı orta da okumanızı tavsiye ederim bununla başlarsanız ilerlemezsiniz bununla bitirirseniz de zweig aklınızda farklı kalabilir.
İyi okumalar diliyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitap üç bölümden oluşuyor.
İlk bölümde dünyaya gelen hükümdarlardan bahsediliyor özet vermeyeceğim ama beni etkileyen kısımları sorular sorarak aklınızda canlandırmaya çalışacağım. İlk bölümün sorusu bence insan ömrü ne kadar kısa? Size şöyle söyleyeyim çok kısa çünkü dünyadaki bir değişikliğin oluşunu ilk gören nesil gelen hükümdarların neye benzediğini asla göremedi. Şuan dünyaya bir gemi inse ve iletişime geçsek kurallarımız değişse eşitlik gelse sınırlar kalksa ama geminin içini asla bilemesek ve göremeden ölsek hatta daha ötesi gemi ile iletişime geçen üst düzey yöneticiler bile göremese orda ne olduğunu. Böyle bir nesli anlatıyor insanların saçma merakları yada insanı insan yapan merakları vurguluyor. Değişen bir çağın başına şahitseniz sonunu asla göremeyeceğinizi çok güzel ifade ediyor.
İkinci Bölümün sorusu kusursuz ütopya var mı? Artık yaşayan ve doğan kişiler hükümdarların varlığına alışmış çünkü geldikleri günü hatırlamıyorlar kendilerini bildiklerinden beri hükümdarlar var ve artık neye benzediklerini de görüyorlar. Ama bu sefer akıllardaki soru hükümdarların geldiği gezegene yaşadıkları yıldıza dair sorular. Hala sorular var ve hala kuşkulu insanların bazıları.
Üçüncü bölümün kimsenin gidemediği bir gezegene gidebilseydiniz inceleme imkanınız olsaydı ve geri dönebilseydiniz bu size ne ifade ederdi? Çok şey değil mi ama geldiğinizde dünyaya tanıdık hiçbir yüz bulamazsanız hatta gittiğinizi hatırlayan birileri bile yoksa hatta kimse yoksa bu ne ifade ederki? Elinizdeki bilgiyi paylaşamıyorsanız bu ne işe yarar ki? Sarsıcı bir kitap bölümler birkaç kuşağı incelediğinden birkaç ana karakter var ve zaten size anlattığı şey evrendeki değersizliğimiz ve küçüklüğümüz.
İyi okumalar diliyorum.
"Kötüler yok edilebilirdi, ancak aklı karışmış iyi birine karşı hiçbirşey yapılamazdı."
"Evrende zamanla gözünün alışamayacağı hiçbir biyolojik yaşam formu olabileceğine ihtimal vermiyordu."
"Batılılar, tembelliğe kaçmadıkça aheste yaşamanın bir günah olmayacağını yeniden hatırlamıştı. Dünyanın geri kalanıysa zaten hiç unutmamıştı."
"Hiçbir ütopya, toplumun bütün bireylerine sonsuza dek tatmin sağlayamaz."
