Ozan Orkun
@Forsaa
Omuzlarınızı ezen, sizi toprağa doğru çeken zaman’ın korkunç ağırlığını duymamak için durmamacasına sarhoş olmalısınız. Ama neyle? Şarapla, şiirle ya da erdemle.
Şu anda okuduğu kitap
İnsanlık temelde kendi yansımasını eşyada bulur, kendi resmini yansıtan her şeyi güzel kabul eder. "Güzel" yargısı onun türünün zarafet budalalığıdır.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Görmeyi öğrenmeliyiz, düşünmeye öğrenmeliyiz, konuşmayı ve yazmayı öğrenmeliyiz: Her üç durumda da erek, seçkin bir kültüre ulaşmaktır. Görmeyi öğrenmek; gözü dinginliğe, sabra, gelişmelere açık olmaya alıştırmak; yargılamaya ertelemeyi, her olayı bütün açılarından bakabilmeyi ve bunları kavramayı öğrenmek.
Şöyle de ifade edilebilir: Bugüne dek insanı ahlaklı kılmak üzere ortaya atılan araçların hepsi, temelde ahlaka aykırıydı.
Hiç kimse varoluşundan, şu ya da bu yapıda oluşundan, şu koşullar altında, şu çevrede buluşundan sorumlu değildir. Kişinin yapısındaki uğursuzluk, eskiden var olan ve gelecekte olacak olan olayların uğursuzluğundan sökülüp alınamaz. Kişi, kendi amacının bir istencin, bir ereğin sonucu değildir; "insan ülküsü"ne ya da bir "mutluluk ülküsü"ne ya da bir "ahlak ülküsü"ne ulaşmanın deneyleri onun üzerinde yapılamaz. -herhangi bir erek uğruna bir kimsenin doğasını ezip yok etmek istemek saçmadır.
Sorumlu tutulmanın arandığı her yerde arayan tarafta, cezalandırmak ve yargılamak isteminin içgüdüsü bulunur.