F Bülbül
@Frukovic
Bizi rezil bir geleceğin kölesi sandılar
”şimdi sakinim, her şey bitti, tamamen bitti. itiraf edeyim, hâlâ umutluydum... şimdi tanrı'ya şükür hiç umudum kalmadı...”
”dünyada yalnızım... insanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. etrafımda havadan başka bir şey yok. kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum.”
bomboş, derin bir kuyuya atılmış tutsak gibi... neredeyim, beni ne bekliyor, bilmiyorum...
“en ağır yükü aramıştın:
işte, kendini buldun—
şimdi de atamıyorsun kendini sırtından...“
Geçtiğimiz altı ayda çok şey oldu. Kendi dalına ağır bir meyveydim, lezzetimden eksilmedi ama rendelendim.”
