F Bülbül
@Frukovic
Bizi rezil bir geleceğin kölesi sandılar
”ne bileyim füsun, şimdi aramıza duvarlar örsen, yine kalkıp senin sevdiğin renge boyarım.”
sana koşuyorum bir vapurun içinden,
ölmemek, delirmemek için
”şimdi sakinim, her şey bitti, tamamen bitti. itiraf edeyim, hâlâ umutluydum... şimdi tanrı'ya şükür hiç umudum kalmadı...”
”dünyada yalnızım... insanlar bana değmeden geçiyor yanımdan. etrafımda havadan başka bir şey yok. kendimi o kadar tecrit edilmiş hissediyorum ki, üzerimdeki giysiyle aramdaki boşluğu bile algılıyorum.”
