"Kuşlar olmadan o simit parçalarının bir anlamı kalmamıştı. O an anladığım şu oldu; kuşların bana muhtaç olduğu kadar ben de onlara muhtaçtım."
Reklam
İçeceklerini yudumlarken Yakup Bey cebinden küçük bir kağıt parçası çıkardı, üstünde bir şeyler yazdı, yazılar görünmeyecek şekilde dikkatle dörde katladı ve Timur'un önüne koydu.
"Ben söylemeden lütfen açmayın," dedi. Timur, "Anlaştık," anlamında başını salladı.
" Zihninizden toplama, çıkarma yapabilir misiniz?"
"Yaparım."
"Tamam öyleyse, şimdi 1 ile 9 arasında bir sayı tutun".
Timur zihninden 5'i tuttu.
"Tuttunuz mu? Şimdi bu sayıyı 9'la çarpın."
Zihninden çarptı, 5x9=45'i buldu.
"Buldunuz mu? Şimdi, çıkan sayının birinci ve ikinci basamağındaki rakamları toplayın."
45 sayısının '4' ve '5' ini topladı, 9 buldu.
"Çıkan sayının ilk harfiyle bir ülke ismi düşünün."
Timur dokuzun 'D' harfiyle ülke olarak 'Danimarka'yı düşündü."
"Düşündünüz mü? Tamam, o zaman o ülkenin sondan üçüncü harfiyle bir şehir ismi düşünün."
"Danimarka'nın sondan üçüncü harfi 'R'den hemen Rize geldi aklına.
"Şimdi o şehrin sondan üçüncü harfiyle bir hayvan ismi düşünün."
'Rize'nin sondan üçüncü harfi 'İ'ydi ve hayvan olarak Timur'un aklına 'İnek' geldi.
"Şimdi size verdiğim kağıdı açın ve üstüne yazdığımı yüksek sesle okuyun.",
Timur elindeki kağıdı açtı, şunlar yazılıydı:
DANİMARKA-RİZE-İNEK
Yakup Bey sanki Timur'un aklını okumuştu. Gülerek ona bakıyordu. Timur da ne diyeceğini bilemez, şaşkın bir ifadeyle kalakalmıştı.
"Nasıl bildiniz?"
"İkimiz de Türkiye'de yetiştik. Onun için size tek ya da sınırlı sayıda seçeneği olan sorular sordum ve sınırlı sayıda seçenekler arasından aynı kültürden biri olarak neyi seçeceğinizi önceden tahmin edebildim, hepsi bundan ibaret."
Hüzün ve dalgınlık yaşamın bir parçası, ama siz hüzünlüsünüz diye herkesin arabasını durdurarak size yol vermesini bekleyemezsiniz.
Reklam