Fatma Sonay
@Ftmsny
Sürekli öğrenme, üretme çabasında; daima bir öğrenci...
Düşünceler arasında koşturanlar, iç seslerini susturamayanlar, duyguları uçlarda yaşayanlar, gün geçtikçe kendi yalnızlığına gömülenler için birbirinden güzel öykülerin yer aldığı bir Oğuz Atay kitabı. Özellikle kitaba adını veren "Korkuyu Beklerken" isimli öykü muhteşem. Bana kalsa Oğuz Atay'ımsı bir iç diyalog var öykülerde. Yani hepsinde bir parça Oğuz Atay buluyorsunuz okurken. Öyküler; duygular, düşünceler gel gitlerle dolu ama öyle doğal bir uyumla geçişler yapılmış ki tüm canlılığıyla aynı duyguları hissediyorsunuz. Öykülerin tamamında ironik bir anlatımı var yazarın. Dönüp aynı cümleleri tekrar tekrar okutuyor insana.
Ve en son soruyor: "Ben buradayım sevgili okuyucum, sen neredesin acaba?"
Seni tanıdıktan sonra buralarda olmamak mümkün mü sevgili yazar...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"... bütün dünya sokaklarında insanlar, şuuruna varsalar da varmasalar da, mutlulukları veya geçimleri yani sefil güvenlikleri peşinde koşturup duruyorlardı. Ama çoğu zaman kendi beceriksizlikleri veya çirkin hesapları, aptalca açıkgözlülükleri ve açgözlülükleri yüzünden, kimi zaman da o 'toplum' denilen yedi başlı...Ne? Yedi mi? Yedi bin kere yedi bin yedi yüz başlı canavar yüzünden sadece acı çekiyor, yokluk çekiyor, boş ama şaşılacak, ürpertecek kadar vahşi didişmelerinin içinde çirkinleşip anlamlarını yitiriyorlardı.
Ya o, tam başardım, kazandım, unumu eledim derken geberip gitmeler?
..."
