Sevmek, özünde var olan büyük bağlanmaya karşı, insanı günlük ilişkilerin kişiliksizleştirdiği tutsaklıktan kurtaran en büyük özgürlüktür. İnsanın yalnızlığın hazinelerine götüren bir arınmadır sevmek
Hatıralarımız kütüphanedeki eski kitaplar gibi toz içinde ve hiç değişmeden durmuyor; canlı ve nefes alan varlıklar. Bugün geçmişe dair hatırladığımız şey, hatırayı her çağırdığımızda gerçekleşen düzeltme ve yeniden şekillendirmenin ürünü.
"Hafıza ve öğrenmenin moleküler mekanizması hakkındaki araştırmaların ortaya çıkardığına göre bir sahneyi - ya da bilinçli olarak bir anıyı - zihnen çağırdığımızda onu bozuyoruz ve sonsuza dek değiştirmiş oluyoruz"