Anonim okur Murat
@Fzzylogic
Mühendis
64 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Sesler adacığı, şişenin cini , markheim ve çarpık janet adında 4 fanstastik öykü. Sihir, büyü, cin, iblis vs konularının işlendiği fanstastik sevmeyenlerin bile yazarin yarattığı dünyada akıp gideceği iyi kurgulanmış eser.
Reklam
15 yaş öncesinin ve cam fanusta yaşayanların hayran olacağı, aşırı beğeneceği kitap.
Neden Küçük Çocuk değil de Küçük Prens denmiş? Satış stratejisi olsa gerek prensler ve prensesler'e satın alınsın diye.
istemeden 2.sefer okudum 3-4.sayfalarda kitabı nerede okudum? Diye kafamda soru işaretleri belirdi. Böyle düşüne düşüne anlayamadığım bir sürükleyicilikle tekrar okumuş oldum. Amok koşucusunda bazı yayın evleri bu öyküyü de katmışlar kitaba.
Kitaba gelirsek; her zaman ki Zweig dili, üslubu; çok fazla tasvir yok, ağdalı cüme yok, her şey kararınca; onun tarzına ve tadına alıştık. Baş karakter saray mensubu Madame de Prie, 1730'lü yıllar. Saray hayatının lüksü, ışıltısı,bitmek bilmez dinanizmi, ihtişamın ve gücün getirdiği zindelik; tüm bunlara alışmış ve bağımlısı olmuş ana karakter. Ama bir gün muktedirin bir kararıyla O'nun(baş karakter) için her şey yavaşlar, renksizleşir ve hayat anlamsızlaşır. Alışmış kudurmuştan beterdir misali ibretlik bir hikaye kalır geriye.
Nasıl ki insan tabiatına bir günde bembeyaz saçlar, kırışık yüz, kamburlaşmış sırt vs birdendire yaşlılık ne kadar dayanılmaz ve kaldırılmaz ise bu eserde de fiziksel düzeyde olmasada ışıltılı saray hayatını seven baş karakter için manen buna benzer bir çöküş, katlanılamaz bir durum oluşur.
Kitaptan bağımsız not:
Madame de Prie öldü mü sanıyorsunuz?
Ne kadar korkunç sarayın ihtişamı, koltuk sevdası ve saygınlık için yapılan ne kadar acı... Saray için 85 milyon savaşa sürüklenir mi sizce? insanoğlu bu kadar alçalır mı?...
Her şey mümkün, bir bahaneye bakar.
Madame de Prie'lar ölmedi ve etraftalar... en korkuncu da bu!
Klasik Stefan Zweig tarzı , tek bıçak darbesiyle, ince bir dokunuşla , kendi tarzıyla... hap gibi kitaplar, bağımlısı olduk kendisinin.
Baş karakter(yaşlı, zengin baba) tipik zengingliğe giden, ya da zengin olan genel profilin %80-90' ı olmak üzere vasat biri , para kazanma yeteneği dışında kendini geliştirmemiş buna ek olarak ailesiyle iletişimi de kısıtlı , sorunlu ve hikayede ana konu ; ailesiyle olan sorunlu ilişkisi.
Karakterlerin hepsi gerçek hayatta o kadar varlar ki. Ben kişisel yorum yapmak istemiyorum: bu haklı , bu haksız diye. Ama baş karakterin pasif-agresif ruh halinde kendimi gördüm. Şimdi anılarımı depreştirirsem onun gibi sokaklarda gezer(başını önüne eğmiş, selamları bilr almayan) ve sağanak yağmuru umursamazdım. Lafın tamamı aptala söylenir diyerek sessizce kabuğuma çekildiğim çok oldu zira. Öyle işte güzel kitap.
"Sağ kolumda küçük kırmızı noktalar var. Pıhtılaşmış kan damlaları. Gidip tuzlu suda yıkanmak iyi olur, diye düşünüyorum. Ama neye yarar? İçimde bu kadar çok kan akarken derimin üzerindekileri temizlesem ne fark eder?..."
Okuduğum son satır buydu daha fazla sabredezdim artık. Yayında ve redaksiyonda emeği geçenleri tek tek seviyorum...
Bu ve buna benzer saçma sapan cümleler topluluğundan oluşan zorlama kitap. Kendime olan saygımdan ve az çok kitap bu, o kadar emeği var yazarın diyerekten sabrettim bu kadar sayfa, yoksa 20 30. sayfalarda kapamıştım.
Sağol hakan günday senden önce yağla çalışan bir robot olduğumu sanıyordum... meğersem kan denen birşey varmış ve vücudumuzda akıyormuş maşallah.
Reklam