Necip bu küçük aile mahremiyeti meclisinde yarı dalgın, derin bir acıyla kendi kendine, "Evet, insanın bir karısı olup da onu sadece ismiyle çağırmak mutluluğu" diye üzülüyordu.
Karanlık odada saatlerdir tekli koltukta oturuyorum. Aynı şarkıyı tekrar tekrar dinliyorum. Hissizlik huzursuzluk zirve yapmış durumda. Bi çıkmazın içerisindeyim, yolumu bulamıyorum bir türlü..