Daha eğlenceli bir kitap okumamıştım :) kızılaya giderken bir de dönerken okuyarak bitirdim. Çoğu zaman kendimi gülmemek için zor tuttum aşırııı güzeldi kesinlikle tavsiye ederim:)
Kitabın ilk 100 sayfası biraz sıkıcı olsa da daha sonra amacını ve hikayenin gidişatını anlamaya başladım. Üç kişi Süreyya , Suat ve necip. Evli olan süreyya ve suat yalıya taşınmaya karar verirler. Necip ise aile dostlarıdır. Bazen onlea ziyaret gider ve suat gibi bir eşi olması için hayaller kurar, onun diğerlerinden çok farklı olduğunu düşünür ve bu düşünce zamanla aşka dönüşür. Bu kadar söylemem yeterli :)
Bu hikayeden çıkardığım anlam ise en yakınımıza dahi bazen güvenmekte zorlandığımızdır ya da hiç güvenmediğimizdir.
İlk kez maksim gorki okudum, bu kitabın devamı serisi de varmış onları da okumak isterim. Biraz ağır bir kitap gelebilir , eski rus edebiyatı haliyle. O tarihlerde çocuklara karşı şiddetin bu denli yoğun olduğunu okurken öğrendim.
Bunca yıldır okumadığım ve ertelediğim için kendime kızarak başlamak istiyorum. En son bir kitap göğsüme bastıra bastıra nasıl hissettirdi hatırlamıyorum bile. Karakterden ya da içeriğinden bahsetmeyeceğim. Okurken yaşadığım duyguları yazmak bana daha doğru geliyor. Öyle anlar geldi ki devam edemedim gözlerimden yaşlar döküldü. Kitabı açık vaziyette masada ters çevirip kapattım. Cesaret edemedim ileri gitmeye ya da tamamen kapatmaya. Sonlarında nefes almakta zorlandım, balkona çıkıp açık havada teselli ettim kendimi. Duygularımın köreldiğini anladım bu ana dek. Ne olur okumadıysanız okuyun. Belki de hayatında bazı şeylerin yolunda gitmediğine inanan yakın arkadaşlarınız varsa , bu kitabı alıp hediye edin.. Kendinize iyi bakın.
Düşüncelerimi “kimse bilmez” parçası eşliğinde yağmur kokan balkonumda yazıyorum. Üç günde okudum kitabı. Sevdiğim yerleri de not edip sonra paylaşmak istedim. Kitabın sonunu okurken hayatım gözlerimin önünden geçti. Az kelimesi aslında ne kadar çok şey barındırıyormuş dedim kendi kendime. Neydi söylemediklerimiz , eksik bıraktıklarımız… Zihnim yorgun, kalbim yuvasını kaybetmiş bir kuş gibi sahipsiz. Kitabı oku , son kısmına gelince de kalkma otur kendini düşün.. iyi okumalar