"Ey mü'minler! Bir topluluk diğer bir topluluğu alaya almasın. Belki de onlar, kendilerinden daha iyidirler. Kadınlar da kadınlan alaya almasınlar. Belki onlar kendilerinden daha iyidirler. Kendi kendinizi ayıplamayın, birbirinizi kötü lakaplarla çağırmayın. İmandan sonra fâsıklık ne kötü bir isimdir! Kim de tevbe etmezse işte onlar zâlimlerdir." Hucurat/11
Şüphesiz ki şanı yüce Allah, mü'minleri birbirlerini (kötü) lakaplarla çağırmaktan nehyetmiştir. Birbirini lakaplarla çağırmaktan maksat ise kişinin kardeşini sevmediği bir isim veya özellik ile çağırmasıdır. Allah'u Teâlâ bu husustaki yasağı genel olarak ortaya koymuştur. Sadece belli bir takım özel lakap ifadelerini kastetmiş değildir. Dolayısıyla bir müslümanın bir müslüman kardeşini hoşuna gitmeyen bir isim ve özellikle çağırması helal değildir
"Kendilerine 'topal' ve 'kambur' gibi bazı ifadelerin kullanılması genel bir hal olan kimseler bu konudan istisna edilmişlerdir. Bu kimselerin söz konusu durumu kendi çabaları ile kazanmadıkları için bu şekilde çağrılmaktan üzüntü de duymayacaklardır. Dolayısıyla bu hususa bütün ümmet cevaz vermiş ve bu sözün söylenebileceğini tüm müslümanlar ittifakla belirtmişlerdir."
Mü'min'in Mü'min kardeşi üzerindeki haklarından birisi de, onu kendisine en sevimli gelen ismi ile çağırmasıdır.
٠Nebi صل الله عليه وسلم
Muhammed b. Ka'b el-Kurazi'ye denildi ki: "Müminin hangi hasleti mümini daha fazla düşürür?"
Cevap olarak şöyle dedi:
"Fazla konuşmak, sırrı ifşa etmek ve herkesin sözünü kabul etmek."
