Merhabalar öncelikle şunu belirtiyim bu benim ilk incelemem kitap hakkındaki görüşlerimi samimi bir şekilde size açıklamak istiyorum !dikkat birazcık spoiler içerebilir
Kitabı özetlemek gerekirse ;
Hayatları ve işleri arasında denge kuramayan ve mutsuz bir gurup karakterimiz var (hepsi aynı mahallede yaşıyor ve hikayeleri arasında küçük ama önemli bağlantılar var.)bunlar 5 kişi
1.Üniversiteden sonra kıyafet mağzasında çalışmaya başlamaış taşradan Tokyo'ya gelmiş bir genç kız
2.Kendi ofis işine sahip olan ama aynı zamanda antikaya ilgi duyduğu için dükkan açmak isteyen 35 yaşında bir adam
3. Öğrenciliğini bitirdikten sonra çok sevdiği resim yeteneklerini kullanacak bir alan bulamadığı için işsiz bir şekilde yaşayan 30 yaşında bir oğlan
4.Anne olduktan sonra kariyer düzeni bozulan ve hem çocuğuyla ilgilenip hem de kariyer yapmaya çalışan bir kadın
5.Emekli olmuş ve artık kendini işe yarmaz hissetiği için mutsuz 65 yaşında bir adam
Bunların hepsinin ortak noktası bir şekilde ne edip ne yapıp kendilerini halk eğitim merkezinin kütüphanesinde hepsinin farklı bir şeye benzettiği Komaçi Hanım'a dertlerini anlatırken buluvermeleri. Komaçi Hanım onların istedikleri kitaplar dışında en alttaki satırda bir adet ilginç, alakasız ve saçma kitap ekliyor ve bu kitapların yanında çok severek yaptığı keçe iğneleme figürleri kitabın eki olarak onlara hediye ediyor. Bu ekler insanların hayatlarına bir şekilde dokunuyor ve hayatlarının bir şekilde düzene girmesini ve mutlu olmalarını sağlıyor.
Her ne kadar konusu biraz sıkıcı gibi gelsede(bana da ilk başta öyle gelmişti) karakterlerin yaşamlarında kendi hayatınıza dair bir şeyler fark ediyorsunuz. Ve aslında onların buluduğu çözümleri sizin de bulmanız için önünüzde hiçbir engel olmadıgını farkediyorsunuz. Ben özellikle**