Zeynep'in "Baba" değişi, Leyla'nın o sessiz, güçlü duruşu, hiçbir pasaportun kanıtlayamayacağı bir gerçeği ortaya koymuştu: o, gerçekten bir insandı; kimliksiz bir homo sapiens değil, bir aileye, bir sevgiye, bir anlama ait bir insan.
İnsanların duyguları o kadar değişkendi ki, daha bir dakika önce mahkumu dışarı sürükleyip katletme düşüncesi ile ona kötü kötü bakan vahşi yüzlerden şimdi gözyaşları dökülüyordu.
Farkında olsak da olmasak da, bizi en çok utandıracak şey, kendimiz olmamaktır ve insana, kendisinin olan şeyleri düşünmek, hissetmek ve söylemek kadar büyük gurur ve mutluluk veren başka bir şey yoktur.