Gamze
@Gamzesnp
"Bırakın gözleriniz duygularınızı göstersin, her şeye baksın, görebileceklerini görsün."
Kelimelerin kendini yastaki kişiye da yatmak gibi bir özelliği vardır, sanki kelimeler onları uçurumdan ayıran bir bariyerdir ve dilin bildik kullanımını yönettiğini varsaydığımız bilişsel mekanizmaları es geçerek, hiç uyarıda bulunmadan gelirler.
Reklam
Kadın çocuğunu göğsüne bağlar ve onu iyileştirecek bir çare bulmak için her yere gider. Sonunda kutsal bir kişi onu kabul eder ve kadına kimsenin ölmediği bir evden hardal tohumu getirmesini söyler. Kadın evleri ziyaret etmeye başlar ve nereye giderse gitsin hep ölüm ve kayıp hikayeleri duyar. Evlerin hiçbiri istisna oluşturmaz. Kadın fark eder ki kederinde yalnız değildir ve nihayet çocuğunun bedenini istirahate bırakır.
Puan vermedi·88 syf.·
11 günde okudu
·2025 5. kitabı
Trajedinin kayda geçmesiPsikoloji
Toplama kamplarından sağ kurtulanlar eve döndüklerini ama evde onları fark edecek ya da yaşadıkları şeylere inanacak kimse bulamadıklarına dair kabuslar gördüklerini belirtmişlerdir. Onlara musallat olan şey sadece kampların dehşeti değil, deneyimlerin gerçekliğini kanıtlayacak hiç kimsenin olmayışına dair acı verici duygudur.
Klein'a göre içsel nesnelerimiz, bizimle birlikte yas tuttuğunda, bazen bunun yas sürecine bir yardımı dokunabilir. Yas tutan kişinin zihninde, diyor Klein, "içsel nesneler de kederlidir. Zihninde onun kederini tıpkı anlayışlı ebeveynlerin yapacağı gibi paylaşırlar. Şair bize 'doğanın yas tutan kişiyle birlikte yas tuttuğunu' söyler."
Reklam