Roman, Holden Caulfield adlı kahramanın bulunduğu okuldan atılmasıyla başlıyor. Kahramanın kendi ağzından dinlediğimiz olaylar, hisler, düşünceler oluşturuyor kitabı. Holden’in şimdiki zamanda ve toplam üç gün içinde yaptıklarını izlerken bir yandan da geri dönüşlerle bugüne kadarki yaşamını görürüz. Holden, bozuk ağzı ve hoş karşılanmayacak davranışlarıyla aslında bir anti-kahramandır. Eseri okurken “Böyle kitap kahramanı mı olur?” sorusuyla “Aslında tam da kötü biri değil ya!” cümlesi arasında gidiş geliş yaşatan Holden’in hisli bir genç olduğunu düşündürten bazı durum ve olaylar var. 17 yaşındaki Holden’in yanlış davranışlar ve “alayına isyan” bir tavır sergilemesinde kız kardeşi Allie’nin ölümünün de etkisi büyük. Holden’in çirkin bulunan bütün yaptıklarının yanında, ölen kardeşi Allie’ye ve hayatta olan kardeşi Phoebe’ye sevgisi, çocuk masumiyetini mutlulukla karşılaması onu tamamen kötü bir kahraman olmaktan kurtarıyor. Kitap için Vikipedi’de yer alan şu bilgileri de aktarmadan geçemeyeceğim: “Modern zamanların başyapıtı" olarak değerlendirilen bu eser, "ahlâk dışı" ve "açık saçık" bulunduğundan ABD'nin birçok tutucu bölgesinde uzun süre yasaklı kaldı. Hâlâ bazı Amerikan kütüphanelerinde yasaklı kalmasına rağmen, kitabın yasaklanması günümüzde ilginç bir hal almıştır: ABD'de lise düzeyinde en çok yasaklanan kitap olmasına rağmen aynı zamanda en çok okutulan kitaptır.

Edebiyat

Çavdar Tarlasında ÇocuklarJ. D. Salinger · Yapı Kredi Yayınları · 202171,3bin okunma

Takip Önerileri

Gülşen Güzey

@Gardem·

10/10

·123 syf.·

Kitabı okudu

Beğendi

2020 62. kitabı

Kokularıyla, mekanlarıyla, kahramanlarıyla bizi içine alan öyküler. Ekmek kokularına karışan iğde ve akasya kokuları; bozkırdaki mahalle araları, küçük denizi gören evler; tekerlemelerle koşan erkek çocuklar, büyükleri gözlemleyip çocukça aktaran küçük kız, birbirine dert yanan yaşlı kadınlar, kendi kendini anlatan bir hikaye gibi yaşlı adamlar... 12 hikayeden oluşan bu kitap farklı mekanlarda benzer dertleri sunuyor okura. Dert dinlerken de bir anda gülümseyebiliyor hatta kahkaha atabiliyoruz. Öyle hayatın içinden ve öyle gerçek ki aktarılan kapının önüne çıksam o kahramanlara selam verecekmiş gibi hissettim okurken. Kokular zaten buram buram evin içinde. Öykülerde yazarın okurla iletişime geçmesi, sohbet etmesi; öykülerin gerçeklik hissini güçlendiriyor. Üst kurmaca dediğimiz bu tekniğe postmodern eserlerde rastlıyoruz genelde. Yazarın geri dönüş, iç çözümleme, iç monolog tekniklerini de çok kullandığını görüyoruz. İlk öykü Foto Şeyda, Baran’ın Dönüşsüz Yolculuklar Kitabı’ndaki İşlengi öyküsünün sağlamasını alır. İşlengi’yi gerçekten yaşanmış olarak hissettiren bir öyküdür. Bir Kuru Hayal, başkahramanları enişte ve kayın(Çavuş ve Paşa) olan öykü. Öyküye dahil olan kemancı ve dümbelekçi oğlan sayesinde türkü türkü okuyoruz öyküyü. Çavuş’un kurduğu tuhaf ve hayali anlatı da öykünün temel izleğini oluşturuyor. Söylerim Sözüm Almıyor, önceki öykünün kahramanı dümbelekçi oğlanın sazını alıp İstanbul’a gelişini anlatıyor. “Neşet Ertaş’a” ithafıyla başlıyor öykü. Fukaranın Kestanesi Palamuttan öyküsünde kamyon şoförlüğünü geride bırakmış bir adamın tekne yapması ve denize açılma sevdası yer alıyor. Avuçlarındaki motor titremelerini deniz çırpıntısına çevirmek isteyen adamın öyküsü. Bozulmayan Yazı, mizahi unsurların diğer öykülere göre ağır bastığı bu öyküde yaşlı bir adam

Edebiyat